ตะลอนเที่ยวกับโมชิ

หลังจากเอนทรี่ที่แล้วไป วัดพระแก้ว กับ มิวเซียมสยามมา
>> http://moch.exteen.com/20081025/entry <<

เอนทรี่นี้ก็จะไปต่อกันที่ วัดอรุณ กับ พิพิธภัณฑ์เรือพระราชพิธี


รูปที่ 1 : ก็เดินย้อนจากมิวเซียมสยามกลับมาที่วัดโพธิ์ มาขึ้นเรือที่ท่าเตียน
เพื่อข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาไปวัดอรุณ ค่าเรือก็ 3.50 บาท รูปนี้ถ่ายจากท่าเรือท่าเตียน


รูปที่ 2 : ยักษ์วัดแจ้ง ไอ้สองตัวนี้นี่แหละ ที่ในตำนานเค้าบอกว่า ไปแว้นซ์ๆ กับยักษ์วัดโพธิ์
จนที่แถวนั้นราบกลายมาเป็นท่าเตียน มานั่งคิดเอาเองว่า ถ้าตำนานเป็นจริงเนี่ย
มันน่าจะเป็นยักษ์วัดแจ้งนี่แหละ ที่เป็นฝ่ายเริ่มก่อน แม่น้ำเจ้าพระยาก็ออกจะกว้าง
มันต้องเปรี้ยวจัดข้ามไปหาเรื่องยักษ์วัดโพธิ์ก่อนแน่ๆ 55 ไปเรื่อยจริงๆเลยเรา
(ไม่อยากบอกเลยว่าหายักษ์วัดโพธิ์ไม่เจอ เจอแต่ยักษ์จีนที่ยืนเฝ้าประตูอยู่
เคยอ่านเจอว่ายักษ์วัดโพธิ์ของจริง ต้องเป็นยักษ์ไทย เดินวนๆ อยู่ อากาศก็ร้อน
หาก็ไม่เจอ ก็ช่างยักษ์วัดโพธิ์แม่งละ ไม่ถ่ายแล้วก็ได้ 55)


รูปที่ 3 : พระปรางค์วัดอรุณ สัญลักษณ์ของวัดอรุณ


รูปที่ 4 : ทางขึ้นพระปรางค์ ไม่อยากบอกเลยว่าสูงมากกกก
จะสูงไปไหน ปีนขึ้นไปนี่แอบกลัวว่าจะตกลงมาตาย T_T


รูปที่ 5 : แต่หลังจากเสี่ยงชีวิตปีนขึ้นมาแล้ว วิวข้างบนนี่สวยอย่าบอกใคร
อันนี้ถ่ายจากชั้น 2 ของพระปรางค์


รูปที่ 6 : ปีนขึ้นมาต่อที่ชั้น 3 ชั้นนี้บันไดชันกว่าชั้น 2 อีก วิวแม่น้ำเจ้าพระยาตอนบ่ายๆ
ทางขวาของแม่น้ำเป็น วัดพระแก้ว กับ พระบรมมหาราชวังนั่นเอง

พอเที่ยววัดอรุณเสร็จก็เดินออกมาทางด้านหน้าวัดมาโผล่ที่ถนนอรุณอัมรินทร์
นั่ง Taxi มาที่ พิพิธภัณฑ์เรือพระราชพิธี (ทางเข้าคือซอยวัดดุสิตาราม ใต้สะพานพระปิ่นเกล้า) 
ลงมาปุ๊ปจะหยิบกล้องมาถ่ายทางเข้า กล้องพังซะงั้น
ปุ่มซูมกับปุ่มชัตเตอร์ค้าง (กล้องคอมแพค) ได้ยินเรื่องเล่าขาน
เกี่ยวกับเรือสุพรรณหงส์มาก็เยอะ แต่แบบนี้มันจะเฮี้ยนไปมั๊ยครับพี่
ยังไม่ได้ทำไรเลย ยังไม่ได้เดินเข้าไปด้วยซ้ำ จะถ่ายแค่ทางเข้าเอง พังซะแล้ว

ทางเข้าพิพิธภัณฑ์น่ากลัวอย่างที่อ่านเจอจริงๆ กว้างแค่หมาสามตัวเดินเรียงหน้ากระดาน
ผ่านชุมชนหมู่บ้าน (เรียกว่าสลัมได้มั๊ยนี่ไม่รู้ แต่อารมณ์ประมาณนั้น)
เดินไปกลัวโดนปล้นเหมือนกัน แต่ตอนนั้นอารมณ์เซ็งกล้องพังมีมากกว่าอารมณ์กลัวโดนปล้นอ่ะ


รูปที่ 7 : ก็ใช้ความพยายามอย่างสูงในการใช้กล้องพังๆ ถ่ายรูป เพราะที่นี่เป็นที่ๆ อยากมาที่สุด
ยังไงก็ต้องถ่ายรูปให้ได้ จ่ายค่าถ่ายรูปไปแล้วด้วย 100 บาท ค่าเข้าอีก 10 บาท
ในพิพิธภัณฑ์ก็มีเรือทั้งหมด 8 ลำ เรียงจากซ้ายไปขวาดังนี้
ลำแรก "เรืออสุรวายุภักษ์" ท่อนบนเป็นยักษ์ ท่อนล่างเป็นนกอินทรีย์


รูปที่ 8 : "เรือพระที่นั่งอนันตนาคราช" โขนเรือเป็นพญานาค 7 เศียร


รูปที่ 9 : "เรือพระที่นั่งอเนกชาติภุชงค์" โขนเรือไม่ได้เป็นรูปสัตว์ แต่ลายตรงหัวเรือ
จะเป็นรูปพญานาคจำนวนมาก (อเนก หมายถึง จำนวนมาก, ชาติภุชงค์ หมายถึง พญานาค)

ข้อมูลจาก wikipedia


รูปที่ 10 : "เรือครุฑเหินเห็จ" ครุฑของจริงต้องยุดนาค
สังเกตุที่มือและเท้าของครุฑจับนาคอยู่ข้างละตัว
ครุฑกับนาคสองตัวนี้ ในตำนานก็ซัดกันนัวเนียอีกเช่นเคย
แต่ดูด้วยตาก็รู้ว่าใครชนะ พี่ครุฑจับนาคจะยัดเข้าปากอยู่แล้วมั๊งเนี่ย


รูปที่ 11 : "สุพรรณหงส์ทรงพู่ห้อย งามชดช้อยลอยหลังสินธุ์
เพียงหงส์ทรงพรหมมินทร์ ลินลาศเลื่อนเตือนตาชม"

มาถึงเรือในดวงใจ ของจริงสวยงามดั่งบทกวี แต่อยู่ในพิพิธภัณฑ์นี่ไม่ห้อยพู่อ่ะ
เค้าเก็บแยกไว้ในตู้กระจกข้างหลัง มาเห็นของจริง แล้วรู้สึกเป็นบุญตา


รูปที่ 12 : "เรือพระที่นั่งนารายณ์ทรงสุบรรณ รัชกาลที่ 9"
ตามตำนานเล่าขานอีกแล้ว (เอนทรี่นี้ตำนานเยอะจังเว๊ยเฮ๊ย)
รบกันอีกตามเคย ไม่มีใครแพ้ไม่มีใครชนะ เลยทำสนธิสัญญาสงบศึก
พญาครุฑยอมเป็นพาหนะให้พระนารายณ์ แล้วพระนารายณ์ก็ให้พญาครุฑเป็นอมตะ
ด้วยเหตุที่มันเป็นอมตะนี่แล มันถึงไปจับพญานาคกินได้อย่างสบายใจเฉิบ


รูปที่ 13 : "เรือกระบี่ปราบเมืองมาร" ลำนี้นี่หัวเรือเป็นรูปพญาวานรสีขาว


รูปที่ 14 : ลำสุดท้ายแระ "เรือเอกไชยเหินหาว"
หัวเรือเป็นลาย "เหรา" สัตว์ในวรรณคดี ตระกูลเดียวกับจระเข้นั่นแล


รูปที่ 15 : เวลาที่เรือเหล่านี้แล่นอยู่ในแม่น้ำเจ้าพระยาพร้อมๆกัน คงจะสวยงามอย่าบอกใคร


รูปที่ 16 : หัวเรือนารายณ์ทรงสุบรรณลำเก่า โทรมเลยทีเดียว